Help, ik word mamablogger
“Yo moeders, what’s up?” Mijn zoon smijt een tas op tafel, een jas volgt en vervolgens werpt hij zichzelf in een stoel. Z’n voeten gooit hij eveneens op tafel. Ik zit tegenover hem en staar naar een computerscherm vol ingewikkelde patronen voor wikkelrokjes en probeer te bepalen wat de bovenkant is.
Eerder heb ik al talloze recepten voor chocoladekoekjes proberen te doorgronden. “Wil je thee?”, vraag ik. “Thee?” “Sinds wanneer drinken we thee?” Ik kijk even op. “Sinds ik een carrièremove maak”.
“Een carrièremove? Ga je rijk worden?” Mijn zoon is van het geld, niet om het zelf te verdienen maar hij ziet graag dat anderen dat voor hem doen. “Dat hoop ik, maar in ieder geval beroemd. Ik word namelijk mamablogger en ga over jullie schrijven. Vanaf vandaag zit ik hier aan tafel, met thee en zelfgebakken chocoladekoekjes.” “Mam” zegt hij zuchtend en rekt het woord op tot vier lettergrepen. “Jij weet amper hoe we heten.”
Blognamen
“Nou ja”, zeg ik, “dat is ook niet zo belangrijk. Jullie krijgen toch blognamen. Alle kinderen in mamablogs heten Merel, Roos of Daan. Al twijfel ik nog over Daan. Voor een donkere jongen met hippie lang haar moet ik misschien iets exotischers bedenken. Hier neem een kopje thee.” “Ik lust helemaal geen thee. Wat ga je eigenlijk over ons schrijven?” “Iets over jullie ontwikkeling, waar anderen ook wat aan hebben. Met wie heb je eigenlijk gespeeld vandaag? “Mam, ik ben 18.”
“Nou ja als ik niets over jullie te melden heb, dan blog ik wel over de kippen of zo. Over dat Wilma vandaag op mijn nieuwe hagelwitte tafelkleed heeft gescheten.” “Ja daar ga je al nat”, meent zoon Daan.
“Echte mama’s laten een tafelkleed niet naast een kippenhok in de regen liggen. En tips over hoe je vlekken verwijdert is ook niet echt jouw ding.
Jij geeft alles met vlekken erin aan oma.” “Googelen”, denk ik. “Ik moet googelen hoe je kippenstront uit een tafellaken krijgt.” “Waarom eigenlijk?”
“Waarom wat?”, vraag ik, want ik zit inmiddels tot over mijn oren in de kippenstront op Google en lees dat azijn de oplossing voor alles is. Sterker nog; als ik azijn door het kippenwater doe, gaat Wilma beter leggen en een verlept boeketje knapt er van op. Met azijn, zie ik, kan ik wel tien mamablogs vullen.
“Waarom je mamablogster wordt natuurlijk”. “Oh zo. Nou ik las in de Volkskrant dat bloggen uit is en dat de enige blogs die mensen graag lezen mamablogs zijn. Althans volgens columniste Aaf Brandt Cortius en die is het levende bewijs dat je helemaal niet hoeft te kunnen schrijven om beroemd en succesvol te zijn. Volgens haar artikel krijgen mamablogs 4000 hits per dag”. En iedereen wil daarop adverteren.
Miniscuul dingetje
“Ja, zegt Daan, “ er alleen is er een klein minuscuul dingetje: jij schrijft over reizen. ”Jawel”, antwoord ik “maar dat leest geen hond tenzij ik ze dood spam of met de dood bedreig. En hoe moeilijk kan het nou zijn om over je gezin te schrijven? Vandaar dat ik jullie, de kippen en de honden tot mijn onderwerp maak.
En dan ga ik draagdoeken voor baby’s ontwerpen en wikkelrokjes breien en die patronen kunnen mensen dan op mijn site overnemen. Tenminste dat moet oma dan doen want ik kan dat niet. La Cubana vraag ik om huishoudtips. De bedoeling is dat ze denken dat ik én creatief ben én veel in de moestuin doe en heel goed kan koken. Dus dat papa altijd kookt houden we verborgen. “Je licht de boel op”, vat mijn zoon samen.
Ik schrap mijn zoon van het lijstje blogkinderen. Die is duidelijk ongeschikt. Dan maar geen Daan.
“Weet jij hoe je kippenstront uit een tafelkleed haalt”, vraag ik La Cubana die met de stofzuigerslang de back vocals van Julio Iglesias verzorgt. “¿Porqué? “Omdat Wilma op het tafellaken heeft gepoept.”
La Cubana stopt abrupt haar muzikale bijdrage en wijst met stofzuigerslang dreigend naar de kip die buiten op tafel een dutje doet. “Die kiep ies gestoord. Jij moet soep maken van die kiep.” Juist kippensoep. Moet ik ook effe googelen.
“Goedemorgen”, declameert de pleegzoon. Hij draagt een pyamabroek, een stropdas en een hoed. Een pocketuitgave van Homerus in zijn rechterhand. Hij wordt schrijver, vandaar. “Mijn moeder gaat over ons schrijven, zegt doorgestreepte Daan. “Interessant”, knikt de schrijver en loopt naar de koelkast. Hij pakt een fles ontbijtdrink en zet de fles aan zijn mond. “Stop! Houd onmiddellijk op!”, roep ik. “Wat?”, zegt de schrijver geschrokken. “Die ontbijtdrank uit die plastic fles. Doe weg. Dat drinken kinderen van mamabloggers niet. Oh shit, ik ga nu de tuin in vers fruit voor je plukken en pureren en dan…. wacht ik google het even.”
Ei
“Waar hebben jullie het over?” vraagt een dochter die op het geluid af is gekomen. Ze maakt aanstalten om een ei te bakken. “Laat maar liefje dat doe ik wel,” zeg ik. Merel kijkt me verbijsterd aan. “Ze”, mijn zoon wijst op mij, “wordt mamablogger en nu hoeven we nooit meer iets te doen.”
“Oh chill word je nu beroemd?”,krijst Merel wiens interesse voor anderen zich tot de keuze van hun kleding en de mate van hun beroemdheid beperkt. “Oja, even want anders. We verzwijgen dat Roos in Duitsland op kamp is met een obscuur padvindersclubje en daar ouderloos door de bossen doolt.”
“Hebben mamabloggers eigenlijk een man”, vraagt de schrijver. “Jazeker”, antwoord ik. Mamabloggers zijn getrouwd met zakenmannen die voortdurend op reis zijn. Daarom zijn ze altijd thuis, geven ze tips over het maken van wijn uit worteltjes en verkopen ze patronen van zelfgebreide schortjes op hun site.” “Altijd?”, vraagt Merel gealarmeerd. “Zijn mamabloggers altijd thuis?” Natuurlijk, antwoord ik hoe kunnen ze anders de ontwikkeling van hun kinderen in de gaten en daarover bloggen?”
“Zeg”, zegt mijn man als hij ’s avonds toevallig even thuis is van een zakenreis. “Dat van dat mamabloggen dat meen je toch niet serieus hé? Ik bedoel: je realiseert je toch wel dat we het al zo lang met je volhouden omdat je de helft van het jaar in het buitenland zit?”
43 Reacties op “Help, ik word mamablogger”
Je moet nooit geloven wat de dochter van een beroemd schrijver zegt
Hoewel, ga door asjeblieft!
Haha, dank je.
Als dat de toon van je mamablog zou zijn, doe vooral zo verder
. Ik was er zelfs bijna in getrapt. Zit hier weer met de glimlach na te genieten.
Ha ha, ik ben volledig ongeschikt als mamablogger vrees ik. Maar wie weet maak ik daadwerkelijk een carierre move:)
Schreven alle mamabloggers maar op deze manier, dan ging ik meteen een leesmove maken!
Dank je nou je bent welkom hoor:)
Ik prefereer je reisblogs. Maar af en toe zo’n uitstapje is een mooie afwisseling.
Ikzelf ook. Af en toe een uitstapje is wel leuk om te doen.
Ijzersterk!
Merci!
Haha echt heel leuk geschreven!
Dank je wel voor het compliment.
Met een dikke grijns gelezen. Je hebt dus zeker en vast aanleg voor het mamabloggerschap!
Ik betwijfel het:) maar dank.
Ik denk dat dit een carrière move is die in ieder geval het eerste mooie stukje heeft opgebracht. Vermoedelijk helpen regelmatige wijzigingen in die carrière ook tot bloemetjes / leesbare vruchten. Ik zie met grote interesse uit naar de volgende verandering en hoop dat die eenzelfde heerlijke situatie uit jouw “alledaagse” en geweldig “saaie” leven zal beschrijven, zodat mijn reislust door het lezen van je stukken bedwongen kan blijven. Een blijmoedige dansende toekomst met vele mooie blogs wens ik je toe.
Aldert
Ha Aldert, voorlopig blijft t hier bij. Van de zomer veel reisblogs waaronder een paar in opdracht. Dank voor je enthousiasme.
Hilarisch! Jij kunt scherp zijn en toch dankzij dat feilloze gevoel van humor uiteindelijk niemand belachelijk maken. Vind ik Kunst.
Daar denken mijn kinderen anders over:)
maar dat hoort elke puberzoon/dochter te denken!
Tránen van het lachen! Geweldig dit!
Ben blij dat ik je aan het lachen heb kunnen krijgen. Dank je.
Als je nu het aantal reacties bekijkt en het aantal RT’s op twitter telt (ga ik straks ook nog doen), dan weet je twee dingen zeker: 1. Blogs zijn out, mamablogs zijn in en 2. Jij kan het! – Chapeau!
Mijn carriére kan beginnen!
Anneke de Bundel Journalist http://www.anneeke.wordpress.com +31 6 81773669
Verhaalt over mensen en werelden die tegen de stroom opboksen.
Oooh heerlijk hilarisch weer, ik ben zo blij met je als blogger. Enne, als je tips nodig hebt voor je volgende mamablog; you know where to find me. Althans… try!
Jij weet alles van wijn uit worteltjes neem ik aan:) als iemand mamablogger is……
Anneke de Bundel Journalist http://www.anneeke.wordpress.com +31 6 81773669
Verhaalt over mensen en werelden die tegen de stroom opboksen.
Hoe krijg jij toch zoveel hits! Gefeliciteerd! Erg leuk. Zou er ook een markt zijn voor mamablogs van trotse moeders van oudere kinderen? (22 en 26 jaar). Kijk bijvoorbeeld eens hiernaar:
https://marijsloothaak.wordpress.com/2012/05/14/moederdag/
of:
https://marijsloothaak.wordpress.com/2012/03/21/food-film-festival/
Een hartelijke groet, Marij
Hoi Marij, nou dit was ook maar een toevalstreffer. Blijkbaar is er een markt voor mislukte moeders. Die doen t altijd goed.
Top, dit! Super scherp en heerlijk humoristisch. Ik denk dat ik me abonneer (en dat doe ik niet vaak)
Oh help, dat schept verwachtingen en daar voldoe ik zo slecht aan. Maar dank voor je lof.
Top, dit blog! Scherpe formuleringen en heerlijke humor! En ja, ik denk ook dat er een markt is voor mislukte moeders.
Ik denk dat ik me op dit blog abonneer (en dat doe ik bijna nooit), dus: complimenten!
*grote grijns heeft*
Goed zo!
Geweldig geschreven! Ik heb hier écht van genoten!
Dank je wel Iris, dat vind ik leuk om te horen.
OMG… wat angstaanjagend echt. Ik vind het eng, want ik trapte er bijna in. Bijna dan.
Ha, je bent niet de enige:)
Wow, super leuke blogpost. Als ik je profielschets lees denk ik dat ik ook moet omscholen tot mamablogger. Mijn man is altijd op reis en ik ben altijd thuis bij de kindjes. OMG, ik zal het toch niet al zijn?
Kun je wijn uit worteltjes maken? Dat is namelijk cruciaal. En als je dat met ja beantwoord ben je een mamablogger. Geef mij dan even een recept voor kippensoep.
Nog nooit zo blij geweest om overvraagd te zijn.
WAs er nu zo geen boek “Een blog is geen carrière”? Blijven proberen
Heb ik dan toch eindelijk een reden om aan kinderen te beginnen: om mamablogger te worden. Direct aan het werk gaat. Schahaaat…..
Haha, ik wens je veel geluk:)
[...] is de tweede in een zeer onregelmatige reeks. Voor deel 1 is hier te [...]