Verhalen uit Absurdistan

Wilders is een CouchSurfer

Couch

Doesburg - Hij kwam op de fiets, uit Amsterdam. Hoewel hij tegenwoordig naast Harvard woont, verraadde zijn uitspraak dat hij van oorsprong New Yorker was. Hij was onze tweede CouchSurfer. Onze tweede joodse CouchSurfer naar later bleek. Hij was net als onze vorige gast psycholoog.

En ook hij kwam op donderdag aan. Ik begon me enigszins zorgen te maken toen een derde psycholoog, uit Polen ditmaal, me mailde met de vraag of ik onderdak kon bieden. Op donderdag uiteraard. Had ik iets in mijn profiel beschreven dat psychologen op donderdag naar mijn sofa deed smachten? Sowieso kun je natuurlijk vraagtekens zetten bij psychologen die bij anderen op de bank willen liggen, maar dat terzijde.

Op de dag dat hij zou komen, ontving ik tegen vieren een mailtje dat hij in Arnhem was, wat betekende dat hij er binnen het uur zou zijn. Drie uur later was hij er nog niet en begon ik me lichtelijk ongerust te maken over een man die ik helemaal niet kende. Was hij gevallen? Stond hij ergens met een lekke band en was de bandenplak op? Het was bijna half acht toen mijn dochter meldde dat er een oude man op de stoep stond dood te gaan. Het was onze gast. Even twijfelde ik of ik hem wel binnen moest laten. Hoe zou ik de politie in godsnaam moeten uitleggen dat ik echt geen idee had wie de man was die in mijn huiskamer het loodje had gelegd. “Ja hij bleef hier wel slapen,” hoorde ik mezelf al zeggen. “Maar nee, geen idee wie hij was en of hij familie had. Het was een 64 jarige Amerikaan op fietstocht naar Stockholm, meer weet ik echt niet.” Ik zou mezelf direct ingerekend hebben als hoofdverdachte. Gelukkig konden we de man met enkele koude biertjes weer tot leven gieten.

Oververhit

John, zo heette de oververhitte joodse psycholoog was in Arnhem de weg kwijtgeraakt en door welwillende Nederlanders de verkeerde kant op gestuurd. Hij was aan de zuidkant van Arnhem verzeild geraakt en had tot twee keer toe een pontje genomen en vervolgens iets gedaan wat iedere krant ons momenteel dringend afraadt: hij was uit pure frustratie en bevangen door de hitte de Rijn ingesprongen om af te koelen. Daardoor was hij afgedreven en had weer een stuk terug moeten lopen naar zijn fiets die sowieso op de verkeerde oever lag.

Rond achten schoven wij genoeglijk aan tafel. Inmiddels wisten we, mocht hij alsnog het leven laten, dat hij kinderpsycholoog was en in de zomer op zijn racefiets door verschillende landen koerste. Hij speelde klezmermuziek en woonde om de hoek van mijn favoriete voedselketen Wholefoods in Cambridge. Na de soep en de salade, toen het gezellig dreigde te worden, boog hij zich samenzweerderig naar ons over en vroeg: “Mag ik jullie eens wat vragen? Wat hebben jullie eigenlijk gestemd?”

Oeps, was dit een strikvraag? Koortsachtig ging ik de opties af: SGP en SP waren een no-go area. Het was duidelijk dat we niet gereformeerd waren en de SP? Dadelijk dacht de man dat we communisten waren en ik had net gelezen dat er in de VS een nieuwe McCarthy-achtige heksenjacht gaande was. Het betrof weliswaar moslims maar van moslims naar communisten is voor menigeen maar een kleine sprong. PvdA kon dat? Uiteindelijk redde mijn man de boel door D66 te zeggen. Lekker in het midden. Lekker veilig. Vervolgens kostte het ons nog een uur om het Nederlandse politieke stelsel uit de doeken te doen. Toen we eindelijk de PvdA en D66 in het bestuurlijke landschap hadden geplaatst, onderbrak hij ons. “Sorry, ik zal jullie uitleggen waarom ik dat vraag.

“Ik wist niet zeker of jullie soms Wilders stemmers waren. “Wildersstemmers?”, riepen we in koor. Die hadden we voor het gemak uit de keuzemogelijkheden geschrapt. Blijkbaar kon de psycholoog aan onze gezichten aflezen dat we dit maar een vreemde aanname vonden, want hij haastte zich te zeggen dat hij dat ook eigenlijk niet dacht. Sterker nog, hij had altijd gedacht dat CouchSurfers mensen waren, die open voor verschillende culturen stonden. Tot gisteravond.

Moslims

“Gisteren kwam ik bij een man die nog voordat ik goed en wel mijn fiets had geparkeerd vroeg wat ik van moslims vond. Ik antwoordde dat ik daar niks van vond. Dat vond de man raar, zeker toen hij er achter kwam dat ik joods ben en uit New York kom. Ik zou toch zeker een pesthekel aan moslims moeten hebben. Ik zei dat dat niet het geval was maar de man bleef maar doordrammen. Hij stemde Wilders. Die zou wel eens orde op zaken stellen in dit land dat volgens hem onder de voet werd gelopen door 2 miljoen moslims. Nederlanders moesten een voorbeeld nemen aan de Oekraïne, dat was nog eens een strak georganiseerd land, aldus de man.”

Het had John verbaasd dat deze man überhaupt zijn huis openstelde voor buitenlanders. “ Dat zei ik hem ook, maar hij antwoordde dat hij ook alleen maar Oekraïners ontving en een enkele Noord-Amerikaan, blank uiteraard. Ik denk dat ik hem zwaar heb teleurgesteld. Wat ik verontrustend vond is dat Wilders goed is voor zoveel zetels. Dan moeten heel wat mensen op hem stemmen. Vandaar mijn vraag.”

Ik liet de informatie op me inwerken en bedacht dat er een tijd was geweest dat geen enkele Amerikaan de naam van een Nederlandse politicus had weten te noemen. Niet eens zo lang geleden.

“Met andere woorden”, hervatte de Amerikaan, “bij hoeveel Wildersaanhangers zal ik nog op de bank mogen slapen? Misschien wel bij Wilders zelf, opperde ik. Dat vond de psycholoog een grappige gedachte en we fantaseerden over wie er op de bank van Wilders zou mogen slapen.

Toen John de volgende morgen op de fiets richting Zwolle vertrok, boog ik me over de profielen van Hollandse CouchSurfers en ineens zag ik, in een klein dorp in Limburg, het zou toch niet waar zijn….iemand die op de blonde leider leek. Ik stuurde hem een mail met de vraag of deze joodse psycholoog komende donderdag op zijn couch mag slapen.

Wil je ook bij Wilders  op de bank? http://www.couchsurfing.org

14 Responses to “Wilders is een CouchSurfer”

  1. Janneke

    Alweer een prachtig verhaal! Wat maak je toch veel mee in Doesburg. Alleen moet ik nu wel even de lerares uithangen. In het Engels heeft ‘pond’ wel met het water te maken, maar pont schrijf je echt met een t. En ‘uiteindelijk redden mijn man..’ ? Waarschijnlijk ook een typefoutje. Overigens hebben wij ook een bank waarop je erg fijn kunt slapen, mocht je zelf (of je kinderen) nog iets zoeken.

    Beantwoorden
  2. Peter Pellenaars

    Wat een verhaal. Ik moest eerst heel eventjes denken of het toch niet de man was die ik tegen ben gekomen op zijn fiets. Maar die moest toch echt in Elderveld zijn. Denk ik. En ik heb hem niet de verkeerde kant opgestuurd. Die foute keuze maakte hij toch echt zelf.
    Gelukkig hebben jullie hem met voldoende alcohol tot leven weten te wekken.
    Ook ik heb de ervaring met onze collega’s van overzee dat ze de laatste tijd ineens opvallend vaak de naam van Wilders laten valen, terwijl politiek voorheen helemaal niet zo’n discussie item was.

    Beantwoorden
  3. paulienvandergeest

    Je verhaal doet me er aan denken dat ik op reis in het buitenland na de moord op Fortuyn en Van Gogh telkens vragen kreeg over hoe rechts Nederland aan het worden is etc. Zeer vermakelijk geschreven ook, complimenten!

    Beantwoorden
  4. evelynehermans

    Peter en Anneke: of jullie het geloven of niet, toen ik dit verhaal las moest ik ook direct denken aan de fietser in de Laar en of hij inderdaad in Doesburg terecht was gekomen :-D. Heerlijk verhaal weer, ik ga snel het volgende lezen!

    Beantwoorden

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Basic HTML is allowed. Your email address will not be published.

Subscribe to this comment feed via RSS

Volg

Ontvang elk nieuw bericht direct in je inbox.

Doe mee met 3.093 andere volgers

%d bloggers op de volgende wijze: