Verhalen uit Absurdistan

Zwoezj

harvest-delivery-02

Het werd geen grote liefde tussen de Portugees en mij. Dat lag niet aan hem maar aan mijn ongeduldige aard. En de man was tér-gúnd traag. Hij arriveerde toen ik er al vanuit was gegaan dat hij niet meer zou komen.

Ik ging met hem mee om de auto op een veilige plaats te parkeren. Toen hij de kofferbak open deed om zijn spullen te pakken, zag ik Nederland in de jaren zestig, toen Hollandse caravans naar het zuiden afreisden volgestouwd met aardappelen, boter en hagelslag want je mocht eens ziek worden van het exotische voedsel aldaar.

De auto van Luis lag vol met de Portugese variant: wijn, porto, boter, brood, en kooltjes voor de barbecue.

Genereus haalde hij een pak wijn en een fles porto uit de achterbak en duwde die in mijn armen. Hij leek op de mediterrane uitgave van Jack Nicholson. Zijn ogen twinkelden vriendelijk als hij wat vertelde en dat was goed want hem verstaan konden we niet. Luis had op enig moment van overmoed bij zijn CouchSurfprofiel geschreven dat zijn beheersing van zowel het Engels, het Frans als het Spaans vloeiend was, maar geen van de talen volstond om uit te leggen wat hij nou precies doceerde op die middelbare school in Lissabon.

Gebrekkig

Hij sprak gebrekkig Engels met een zwaar Portugees accent en alles wat hij zei klonk als zwjoezj zwoezj zwoezj. Daarbij duurde het nogal lang voor Luis in welke taal dan ook antwoord had gegeven omdat er een ingewikkeld denkproces aan de formulering vooraf ging. Bij de meeste vragen was een kwartier niet ongebruikelijk. Ondertussen dacht Luis diep na, greep een woord in een willekeurige taal, kneedde dat een tijdje, probeerde het even uit. Vaak volstond het gevonden woord niet, dus greep hij weer een ander en begon het kauwen en herkauwen opnieuw. Het was dan ook pas na het avondeten dat hij zwoezj zei als antwoord op de vraag in welk vak hij lesgaf. Hij was tekendocent bleek, toen een potje hints ons verder bracht.

Luis at zoals hij sprak. Zo tér-gúnd langzaam dat het gewoon knap was. Terwijl wij al aan het toetje waren, prikte hij nog in z’n voorgerecht. Dan stak hij een bietje in z’n mond en draaide het samen met het antwoord uren rond. Halverwege zijn maaltijd, merkte hij op dat Nederlanders erg snel aten en of we ook brood hadden want zonder brood kon hij zijn avondeten niet wegwerken.

We haalden opgelucht adem. Tuurlijk brood. Dat was het. Snel haalde ik een volkorenbrood tevoorschijn maar Luis schudde beteuterd zijn hoofd. Nee met dat brood ging het niet lukken.

Maar niet getreurd, hij liep wel even naar de kofferbak om zijn eigen brood te halen. Tevreden nestelde hij zich even later weer aan tafel met een groot rond wit brood. Vol verwachting keken wij toe of het eetproces nu zou versnellen maar Luis kauwde nog steeds even langzaam.

Het brood zo begrepen wij, was typisch Portugees en je kon het 50 jaar bewaren. Hoewel het me best handig lijkt om maar twee keer per eeuw naar de bakker te hoeven, was ik toch blij dat hij mij niets aanbood.

Koffie

Het was tegen middernacht toen Luis zijn maaltijd afsloot en besloot dat hij wel een kopje koffie in het café wilde drinken. Dat deed hij in Portugal immers ook altijd. Opgelucht dat we niet langer rond een tafel moesten toekijken hoe Luis zijn sporadische woorden uitbraakte, namen we hem mee op een tocht door de stad. Op gezette tijden wees Luis op iets en zei dan: zwoezj. Wij lachten dan vriendelijk en beaamden dat het inderdaad allemaal erg zwoezj was.

Tijdens het lopen was het me opgevallen dat de Portugees een langwerpige zak bij zich had, die rinkelde, alsof hij een jeu de boules meedroeg. Op het terras van het café bestelden we koffie en haalde Luis de zak te voorschijn. Het bevatte Portugese brandenwijn en een drietal kleine borrelglaasjes. Luis lustte alleen deze sterke drank en serveerde ons die, gênant genoeg, op het terras van de kroeg.

Op de terugweg naar huis leerde ik dat de Portugees een zoon had die niet van autorijden hield en een vriendin die met een andere meneer was getrouwd. Blijkbaar had de brandewijn iets met het gestel van de leraar gedaan, want eenmaal thuis begon hij te vragen wat voor een werk wij eigenlijk deden. Toen die hindernis eenmaal was genomen, begon Luis aan een lange verhandeling over de crisis in Portugal, de politiek van zijn land en zijn visie op Europa. Tenminste dat denken we. Aangezien Luis ons niet echt nodig had bij zijn drie uur durende monoloog, waren wij geestelijk afgehaakt en slopen we om de haverklap naar het kraantje van de Portugese wijn die Luis ons zo vriendelijk ter beschikking had gesteld.

Om drie uur ’s nachts staakte de Portugees zijn relaas en riep vrolijk zwoezj ten teken dat hij naar bed ging. We slaakten een zucht van verlichting toen Luis de volgende middag eindelijk zijn ontbijt op had en begon aan zijn afscheidsrede. Hij had het erg gezellig gevonden en hoopte dat we snel naar Lissabon zouden komen. We beloofden met ons hand op het hart dat we direct op pad zouden gaan zodra we onze cursus Zwoezj hadden voltooid.

15 Responses to “Zwoezj”

  1. aldert1946

    Het is een hele belevenis dat couchsurfen. Elk bezoek levert blijkbaar een mooi onderwerp voor weer een hilarische column / blog. Dank! -:)

    Beantwoorden
  2. zaborie

    O grote goden ik heb me vandaag geïnspireerd door jouw aangemeld bij couch surfing.En zwoesj heb ik niet in mijn lijstje van talen die ik spreek…
    Heerlijk verhaal, waterige soep ogen , en kramp in de kaken van de versteende glimlach zag ik

    Beantwoorden
  3. Naomi

    Haa heerlijk herkenbaar (na mijn 8 maanden Portugal) .. wat is t toch een bijzonder volkje! & wat schrijf je fijn!

    Beantwoorden

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Basic HTML is allowed. Your email address will not be published.

Subscribe to this comment feed via RSS

Volg

Ontvang elk nieuw bericht direct in je inbox.

Doe mee met 3.092 andere volgers

%d bloggers like this: