Confessies van een mamablogger

Doesburg –  Er staat een man voor de deur. Hij komt z’n dochter halen. Ze hebben afgesproken samen naar de stad te gaan en nu staat ie hier –hij geeft een klap op de deurpost –  al een half uur voor Jan lul te wachten. Of ik wel weet wat hem dit kost? Ik heb geen idee, maar ik weet dan ook niet wie z’n dochter is.

Ik slof de trap op terwijl ik probeer te bedenken waar ik die dochter zou moeten zoeken. Tot verleden week zou ik bij Daan hebben aangeklopt:  “Er is hier een vader die z’n dochter terug wil.” Maar Daan woont nu in Spanje. “Merel”, heb jij een vriendin te logeren?”, vraag ik mijn dochter die een kletsnatte  broek uit de wasmachine vist en die vervolgens aantrekt. Margot”, roept de boze vader van onder aan de trap. “Ze heet Margot.”

“Wie is Margot?, vraagt Merel. “Geen idee, iemand die kwijt is”, antwoord ik. “Wat?”, zegt ze.  “Wat, wat?” vraag ik. “Je staart”, beschuldigt Merel. “Ga niet zeggen dat ik niet in een natte broek weg mag. Mijn leven is even helemaal moeilijk. Ik kan het er nu even niet bij hebben, hoor je me. Niet nu.” “Ik heb nog helemaal niks gezegd”, protesteer ik. “Nee maar dat ga je wel doen. Ik ken jou. Jij verpest altijd mijn leven.” Ik laat Merel achter in een plasje water.

Twee moeders

Op de overloop bots ik tegen een meisje met een petje. “Ben jij Margot?” vraag ik.  “Zie ik er uit alsof ik Margot heet?” antwoordt het meisje beledigd. “Je vader staat voor de deur”. “Ik heb geeneens een vader”, antwoord het petje. “Alleen twee moeders.”

Op de oude kamer van Daan speelt de Schrijver een potje kolonisten met zijn vriendin. Ze ruziën over schapen. Hij speelt vals, zegt zij. De vriendin komt uit een republiek waar ze veel van schapen houden. Waar je de vrouw van je dromen nog over een schouder werpt, in een kofferbak kwakt om haar vervolgens aan je moeder voor te stellen. “Hoi mam, dit is uh, hoe heet je eigenlijk? Afijn ik vond haar op straat, zag er wel leuk uit, dus dit is je schoondochter.” Kazachstan, Oezbekistan?  Ik heb geen idee hoe de Schrijver aan zijn vriendin is gekomen. Ik weet ook niet of ze een naam heeft. Hij noemt haar baby.

familie 075

Als ik weer beneden kom, is de man verdwenen. In plaats daarvan ligt er nu een ridder in een maliënkolder onderaan de trap. “Hoehoe”, doet de ridder. Naast hem ligt een zwaard. Voorzichtig pak ik het wapen en open het vizier van de helm. Ik meen de ogen van de jongste te herkennen.

“Jezus Roos wat doe je? “Ben hefalle en kang nie mee overeind kome”, lispelt Roos vanachter een omgebonden zakdoek. Nadat ik mijn dochter overeind heb geholpen, wijs ik op het blik. “Geleend bij schermen”, zegt ze terwijl ze het zweet van haar voorhoofd wrijft. “Ze lieten zien hoe ze vroeger oorlog voerden.” “Schermen, je zit  op waterpolo!” “Al jaren niet meer, sinds jij  vergeten bent een badpak voor me te kopen.”

Biceps

Vergeten! Ik bedenk dat ik vanmorgen opa uit bed heb gehaald, maar ik kan me niet kan herinneren of ik hem ook heb aangekleed. Opnieuw gaat de bel. Een man met gigantische biceps en een fietspomp in z’n hand leunt tegen de deurpost. I love Maartje, staat er op de linkerspierbal. “Dag mevrouw, de bandencontroleurrr. De ‘r’ rolt de gang in. Als om te demonstreren dat het hem menens is, pompt hij een paar keer geroutineerd met het ding in de lucht. “We komen ieder half jaar even de bandjes van de rolstoel controleren en desgewenst pompen we ze weer bij.” Rolstoel. Ik hap naar de aanwijzing. “Loop maar door naar achter. Daar woont opa. Die heeft een rolstoel.”

“Wat eten we?”, vraagt Roos en wijst naar de groenten op het aanrecht. “Pastinaak”, antwoord ik. “Hoe ga je die klaarmaken dan?” “Weet ik veel, ik wou ze gewoon in een salade doen.” “Gatver, je mag je kinderen geen rauw eten geven van de kinderbescherming. Dan worden ze uit huis geplaatst.” Ik besluit onmiddellijk de porties te verdubbelen. “Ik zag bij het jeugdjournaal”, vervolgt Roos, “over een jongen die van z’n moeder alleen maar rauw eten krijgt, nu moet ie in een pleeggezin. Zielig he?” Jij woont ook in een pleeggezin”, breng ik haar in herinnering. “Oja ik woon in een pleeggezin én ik moet rauwe pastinaak eten.”

IMG_3949

“Bent u er zich van bewust dat er een naakte man in de rolstoel zit”, vraagt de banden-oppomp-man die blijkbaar klaar is met zijn controletaak. “Dat is opa”, zegt Roos. Hij is nudist, tenminste, soms, als mijn moeder hem vergeet aan te kleden. We eten ook rauw. Mijn moeder hoopt dat we uit huis worden geplaatst want dan heeft ze eindelijk rust. Maar het lukt slecht. Nu zijn de Schrijver en de kat met één oor er bij gekomen. Die hoeft niet rauw te eten, die kat.” “Juist”, zegt de banden-op-pomp-man. Ik zie hoe hij zijn pomp angstvallig  vasthoudt. “Uh, ik ga er maar weer eens van door. De bandjes lopen weer op rolletjes.”

Merel verschijnt in de keuken. Druppels water achtervolgen haar. “Ik weet niet of je het weet maar er ligt een bloederige muis op de mat”, zegt ze. “Nou ik ben weg, ik heb landmeetkamp. “Een wattes kamp”, vraag ik aan Roos. “Ze gaan een eiland meten,” weet Roos.

“Ruim jij die muis even op? “Best”, zegt Roos. Als ze met stoffer en blik naar deur loopt, gaat opnieuw de bel. Een jongetje staat voor de deur. In zijn hand houdt hij een kaars. “Dag”, zegt het jongetje. “Ik ben van de scouting, wij doen een ruilwedstrijd. We zijn begonnen met een ei. Die heb ik geruild voor een kaars. “Cool”, zegt Roos en grist de kaars uit zijn hand. “Hier voor jou”, en ze kiept resoluut het blik met de bloederige muis in de handen van het jongetje.

Mamablogger is de tweede in een zeer onregelmatige reeks die ontstaat als ik te lang niet op reis ben geweest. Deel 1 is hier te lezen.

Categorieën:Doesburg, mamablogTags: , , , , , , , , , ,

12 Comments

  1. margreet

    Hahaha, landmeetkamp, rawfood, dooie muis, gemuteerde katten, ruilspel, schouderophalende pubers en andere bijdehante kinderen… .allemaal zo herkenbaar. Of heb je soms bij ons buiten onder het raamkozijn gezeten?!

  2. Nola Dijkmans

    En ik maar denken dat het bij ons een ongecontroleerde bende is. Bij het eerste commentaar van onze kids ga ik ze dit laten lezen. Vreemd he dat kinderen veel conservatiever zijn dan hun ouders?

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s