Brief aan Erdogan

Het verhaal begint zo:

“Het jongetje schommelde zachtjes heen en weer. Hij zat op zijn hurken. De vloerbedekking kriebelde onder zijn voeten. Iedere keer dat hij naar achteren wiebelde, raakte zijn billen de aluminiumkast. Kleng, zei het koude metaal. De kou voelde prettig tegen zijn van pijn verwrongen lijf. Vanaf de plek waar hij zat, zag hij de daken van de huizen aan de overkant van de straat. De lucht was een viezig wit, zoals de vacht van zijn knuffel die hij ’s nachts heimelijk streelde.

En misschien eindigt het wel zo:

“Er is nu eenmaal in de mensen een drang tot vernielen, een drang tot doodslaan, tot vermoorden en razend zijn, en zolang de gehele mensheid, zonder uitzondering, geen grote metamorfose heeft ondergaan, zal de oorlog woeden, zal alles wat opgebouwd, aangekweekt en gegroeid is, weer afgesneden en vernietigd worden, om daarna opnieuw te beginnen.”

Ik moest afgelopen week herhaaldelijk aan beide citaten denken toen ik hoorde dat het negenjarige jongetje Yunus moest onderduiken. Ik volg al een paar weken met stijgende verbijstering de verslaggeving over dit pleegkind vanaf het moment dat ik in Trouw las dat de Turkse regering een reddingsactie begint voor Turkse kinderen in Nederlandse pleeggezinnen. Er wordt, zo zei de Turkse premier, een onderzoek ingesteld naar de opvang van pleegkinderen in christelijke en homoseksuele gezinnen in Nederland, Duitsland en België. Aanleiding was de plaatsing van een negenjarig jongetje van Turkse afkomst bij een lesbisch ouderpaar in Den Haag, inmiddels al weer negen jaar geleden.

63519809
© Badische Zeitung

Waar bemoeien ze zich in godsnaam mee, was mijn eerste gedachte. Vreemd genoeg werd hier door de Nederlandse overheid aanvankelijk niet op gereageerd. Wel haastte de jeugdzorg zich te zeggen dat er nu eenmaal te weinig moslimgezinnen waren. Alsof het instemde met de kritiek van de Turkse overheid maar noodgedwongen andere keuzes maakt.

Ik ben pleegmoeder. En omdat dit kennelijk van belang is voor meneer Erdogan: ik ben blank, hetero, niet-religieus en lees boeken. De kinderen kwamen in de afgelopen twintig jaar uit Sierra Leone, Iran, China en multicultureel Nederland. Allemaal torsen ze een hoop ellende mee: ouders die voor hun ogen zijn afgeslacht, mannen die hen verhandelden, verkrachtten. Vaders die door een regime zijn vermoord, moeders die krankzinnig werden. Moeders die mishandelden, afwezige criminele vaders.

Vijand

Hoe verschillende de achtergronden ook zijn, een ding was vrij constant: voor biologische ouders is de pleegouder een vijand. Je hebt gefaald, je kind wordt weggehaald en bij een wildvreemde geplaatst die het kennelijk beter kan. Pleegouders die soms totaal anders zijn. Hoger opgeleid, niet gelovig, van een ander geloof of homoseksueel.

Mij is in de loop der tijd heel wat verweten. De meest bizarre aantijgingen geuit door ouders die boos en gefrustreerd zijn en vanuit hun machteloze positie alleen met modder kunnen gooien. Ik begrijp dat de moeder van Yunus alle wapens inzet die ze kan bedenken. Wat ik niet begrijp is een buitenlands staatshoofd dat hier in meegaat. In zijn redenering mogen kinderen van Turkse afkomst alleen bij moslims worden geplaatst in Nederland.

Was ik een betere pleegmoeder voor de moslimjongen uit Sierra Leone geweest als ik verzen uit de koran had kunnen reciteren? Dat geloof ik niet. Het geloof was voor een Ibrahim een ingewikkelde plek. Waarom had zijn god toegestaan dat zijn ouders waren afgeslacht? Dat Ibrahim uiteindelijk niet bij ons bleef wonen had niets met de Islam te maken maar alles met zijn zwaar getraumatiseerde ziel.

Complot

Was ik een betere pleegmoeder voor de Iraanse zusjes geweest als ik moslim was geweest? Dat geloof ik niet. Het regime in Iran had immers hun vader vermoord. Wel had een Iraanse pleegmoeder hen gerust kunnen stellen toen hun moeder in een psychiatrische inrichting werd opgenomen. Mij geloofden ze niet toen ik ontkende dat het opnemen van hun moeder een complot van de regering was.

Was ik een betere moeder voor het Chinese meisje geweest als ik Chinese was geweest? Dat geloof ik niet. Het was een Chinese man die haar verkrachtte en verhandelde. Ik boezemde juist vertrouwen in omdat ik geen onderdeel uitmaakte van die cultuur.

Was ik een betere moeder voor het Nederlandse jongetje omdat we volgens de opvattingen van meneer Erdogan eenzelfde cultuur delen? Dat geloof ik niet. Het jongetje uit het asociale en zwakbegaafde gezin kon niet bij ons aarden. We waren in zijn ogen van een andere planeet.

Blauwdruk

Het punt is meneer Erdogan, dat pleegzorg geen blauwdruk is maar maatwerk in liefde en begrip. Een moslimkind in een moslimgezin is geen garantie voor succes. Net zo min als een moslimkind bij een liefhebbend homoseksueel echtpaar een drama is.

Het feit dat een kind moet onderduiken omdat een premier uit een ander land oproept dat het niet bij zijn pleegouders hoort te wonen en er voor zijn leven moeten worden gevreesd, is in mijn ogen kindermishandeling van de wreedste soort.

Mocht het u interesseren: het eerste citaat is een verhaal dat een pleegkind mij ooit vertelde. Na iedere mishandeling ging hij voor zijn bed op de grond wiebelen en hoopte dat het ophield en dat iemand hem kwam redden. Hij was moslim. Zijn vader zat al in de gevangenis toen het jongetje en zijn zusje regelmatig bij ons kwamen. Hij liet pleegzorg weten dat zijn kinderen ondanks hun wens niet bij ons mochten komen omdat wij geen moslims zijn. Zijn wens werd ingewilligd. Ze kwamen in een internaat omdat er geen gezin was.

Anne-Frank

Het tweede is van Anne Frank een kind ondergedoken in de Tweede Wereldoorlog.

Maar dat zal u weinig zeggen want u heeft het ook al niet op Joden begrepen.

MEER PLEEGZORG:

Dolende zielen

Categorieën:Pleegzorg, Politiek, SamenlevingTags: , , , , , , , , , , ,

73 Comments

  1. John

    Wat heb je dat prachtig verwoord. Ik hoop dat heel veel mensen dit lezen, dat het ook in het Turks wordt vertaald en dat premier Erdogan eindelijk eens wakker wordt geschud.

    Het is schrijnend, afschuwelijk, walgelijk, wat hier momenteel gaande is. Je blog komt recht uit je hart en heeft diepe indruk op me gemaakt.

  2. Deze ouders hebben lak gehad aan de rechten van hun kind, de plicht verzuimd om het jongetje een veilig nest te bieden. Einde inspraak! Religie of geaardheid zijn in deze ondergeschikt.

    Maar…
    Wat wil dit ventje eigenlijk zelf? Maakt iemand zich daar druk over? Vast niet, het is een internationaal politiek circus geworden. We hebben allemaal een mening en verkondigen deze massaal. Het kind is er niet bij gebaat, het is onderdeel geworden van deze touwtrekkerij. Weg veiligheid, weg stabiliteit. Aan hem wordt niets gevraagd, hij mag afwachten en hopen dat dit gedoe snel ten einde komt…

    • Eens. Het lastige is echter dat kinderen ook van hun biologische ouders houden, hoe onvoorstelbaar soms ook. Dat betekent ook bij dit jongetje dat het belangrijk is dat de band tussen biologische moeder en pleegouders enigszins hanteerbaar is. De biologische moeder is duidelijk niet in staat dit op waarde te schatten. Het kind is niet voor niets uit huis gehaald en ze is al negen jaar bezig. Maar de premier gooit olie op het vuur.

      • Een kind is uitermate loyaal en kan niet kiezen. Het handelt instinctief en primitief, gevoelsmatig. Het voelt feilloos aan waar het veilig is en waar niet. Hadden wij, verstandige en levenswijze volwassenen maar een greintje van dat alles in huis, dan was deze poppenkast nooit ontstaan.

      • Ja ik heb ontzettend met dit jongetje te doen. Ik vind het dan ook heel erg dat een staatshoofd een totaal labiele moeder steunt. Zonder dit was ze een moeder geweest die het niet eens was met de uithuisplaatsing zoals veel ouders. Nu wordt ze gesteund in haar overtuiging. Het gaat ook niet om homoseksualiteit denk ik. Het is mooi wapen om je ontevredenheid over uithuisplaatsing op te richten. En dat wordt nu gevoed.

  3. Linda

    Volgens mij was het knulletje pas een paar maanden oud toen hij wegens *verwaarlozing* uit huis werd geplaatst.
    Gelukkig kan en wil ik me daar niets bij voorstellen, maar het feit dat dat nodig is zegt voor mij genoeg!
    Nu negen jaar later zijn de ouders (ik hoor alleen de *moeder* oreren) nog steeds uit de ouderlijke macht gezet!
    Rechten? die hebben ze niet, je hoort voor je kind te zorgen!
    Een moeder is ze in mijn ogen niet, dat is degene die voor Yunus zorgt , hem lief heeft en hem opvoed.
    De Turkse regering en zeker de premier heeft hier geen flikker mee te maken!

    • Dat ze in onze ogen geen moeder is, wil niet zeggen dat ze dat in de ogen van Yunus niet is. Kinderen zijn buitengewoon loyaal naar hun ouders. Dat geeft haar nog geen rechten, maar het wordt er niet beter op als deze moeder die ernstig de weg kwijt is daarin wordt gesteund door een premier. Yunus heeft baat bij een goede band met zijn in onze ogen gekke moeder. die moeder kan dat zelf niet dat is duidelijk. Ze is niet voor niets uit de ouderlijke macht gezet. Mijn ergernis geldt vooral de bemoeienis van Turkije waardoor het kind moet onderduiken en de biologische moeder sereius wordt genomen en de loyaliteit van Yunus op de proef wordt gesteld.

  4. Stefania

    Ik ben al een aantal keer opnieuw begonnen om hier een reactie op te schrijven, maar ik kan de juiste woorden niet vinden. Met tranen in mijn ogen gelezen.

  5. Esther

    Mijn ouders vangen ook pleegkinderen op, al bijna 15 jaar. Ik ben het volledig met je eens. Het jongetje was al slachtoffer en wordt het nu opnieuw!

  6. het is schandalig dat het buitenland nederland er op attent moet maken dat het in de buitenlandse politiek al bekend is dat het copprupt is kinderhandel bedrijft en dat jeugdzorg nederland kinderen leent voor pedofiele pracktijken het waren de turken die kinder rechter DEMMENIK voor het helsinkie tribunaal sleeptte en het zijn landen zoals de schandinavisch en amerika en duitsland en belgie die al willen dat het hoger gerechtshof in nederland verdwijnt naat een ander land van wege de copuptie hier en het machtmisbruik van jeugdzorg kijk op site,s als dark horse anti jeugdzorg wikkelie en onder zoek en je komt tot schokkende ontdekkingen wat hier onder de mantel van jeugdzorg mag de pers wordt mond dood gemaakt en het zijn mensen als micha kat en zo die het aan het licht willen brengen maar die worden dan met valse beschuldogingen de cel ingegooid nederland zwijgt net als in 40 45 ik ben joods zionst maar de turken porberen in ider geval wat te doen wat het nederlandse volk zou moetten doen jeugdzorg een halt toe roepen zij mishandelen kinderen zijn ontnemen kinder hun cultuur hun fammily en leveren ze aan pedifielen zie site KINDERRECHTER DEMMINK huiver en schrik dat gebeurt er in u land en turken ga ervoor

  7. Guus

    Veel respect Anneke voor de betrokkenheid, die je blijft uitzenden ondanks de soms barre reacties. Hulde voor je verhaal en je pleidooi voor onze verantwoordelijkheid voor de toekomst van onze kinderen!

    • Graag gedaan Guus. De ergernis zeurde al een aantal weken. Gisteren schreef ik t op en ik was verbijsterd door de talloze reacties. Hele vreemde reacties ook op de Joop die het verhaal ook publiceerden. Palestijnen, zionisten, mensen die voorstelden pleegkinderen te euthaniseren kwamen voorbij. En iedereen was boos. Op elkaar op mij:) Het is een wonderlijke wereld.

  8. Aangrijpend en treffend geschreven Anneke. Gelukkig zijn er mensen zoals jullie en twee goede vrienden van mij die hun hart, huis en gezin openstellen zonder oordeel of dicriminatie naar de kinderen toe. Zorgen liefhebben en hun best te doen het leed te verzachten. Wat hier gebeurt met dit gezien is vreeselijk en voor dit jongetje opnieuw een trauma. Knap verwoord.

  9. Jort

    Anneke, goed artikel.

    Je probeert uit te leggen dat het voor een kind helemaal geen ramp hoeft te zijn om in een pleeggezin op te groeien met een andere cultuur als de biologische ouders.
    Aandoenlijk, maar het gaat premier Erdogan natuurlijk helemaal niet om het welzijn van dat kind. Hij is nostalgisch over het Ottomaanse Rijk en ziet de Turken in Europa als zijn onderdanen. En die moeten zo dicht mogelijk bij hun identiteit blijven: Soenni-moslim en etnisch Turk. Daar is dit allemaal om te doen.
    Het is een schande dat die lange arm van Ankara kennelijk al zover reikt. De Nederlandse regering moet hier heel duidelijk zijn: u heeft zich niet te bemoeien met binnenlandse aangelegenheden!

    • Eerlijk gezegd was het die inmenging die me zo kwaad maakte. En het wordt steeds erger lees ik. Volgens de Volkskrant zijn ze er in Turkije van overtuigd dat we hier pleegkinderen martelen en vol met drugs spuiten.

      Ik weet niet of dat echt zo is maar de hele discussie is bizar en wordt door Erdogan en zijn familie aangezwengeld. Zijn schoonzoon schijnt het Turkse tv-staion in zijn zak te hebben wat voortdurend dit soort berichten spuit.

      • Jort

        Dat klopt, Anneke. En de Turken in Nederland kijken ook massaal naar deze tv-stations. Zij geloven deze propaganda, want zo kunnen we het wel noemen.
        En dat brengt het daadwerkelijke probleem aan het licht: het failliet van de multiculturele samenleving. De liberale waarden en verworvenheden waar wij zo trots op zijn, worden totaal niet gedeeld door de Turks-islamitische bevolking. Was er laatst het voorval met de antisemitische uitspraken door Turkse jongeren in Arnhem, is het nu de ophef over een lesbisch pleeggezin. Dit is een onoverbrugbare kloof in opvattingen, waar “onderwijs” (D66-kroonjuweel) ook niets meer aan kan veranderen. Multiculti is mislukt, faliekant mislukt.

  10. Turk

    De Nederlandse media zijn verdacht stil rond de achtergrondinformatie van het familie van Yunus en de corrupte Bureau Jeugdzorg. Als een persoon die het familie redelijk goed ken, wil ik de volgende feiten niet laten staan zonder het eerst aan jullie bekend te maken. De moeder van Yunus heeft 3 kinderen. Alle drie de kinderen werden meegenomen door Jeugdzorg. De moeder kreeg 2 van de 3 kinderen terug nadat bleek dat er geen sprake was van mishandeling/verwaarlozing. Yunus werd niet teruggegeven. De kleinste kind werd niet teruggegeven omdat het kind volgens jeugdzorg inmiddels “onthecht’ was. Zo zie je maar hoe mislukt Jeugdzorg is. Een of andere hufter kan een valse AMK melding doen, en je hele gezin gaat een helse tijd tegemoet. Je gezin gaat zomaar kapot.

    Yunus is maar een voorbeeld. Er zijn tal van voorbeelden waarbij gezinnen kapot worden gemaakt.
    Er is in Nederland heel weinig gevallen van echte verwaarlozing, mishandeling of misbruik.
    Jeugdzorg heeft met hun lobby in Den Haag bovenstaande termen achterlijk uitgerekt, met slechts een reden, zichzelf in stand te houden.
    Zij kunnen elke meest voorkomende gebeurtenis omvormen tot een van de bovenstaande punten.
    Paar voorbeelden:
    1. Ouder koopt niet wat het kind eist: verwaarlozing / kindermishandeling
    2. Kind heeft op school gevochten ( 1x ): ernstig gedragsprobleem.
    En jeugdzorg weet zeer goed dat een kinderechter niet aan waarheidsbevinding doet, dus kunnen zij verzinnen wat zij willen, om het kind zo lang mogelijk in de molen te houden.

    Wij zijn niet tegen dat Yunus bij lesbische ouders terechtkomt. Wij zijn tegen het feit dat families met slechte argumenten kapot worden gemaakt door jeugdzorg.

  11. Turk

    Ik wil wat dieper ingaan op het verhaal van Yunus. De kwestie speelt al heel lang en kwam zowel in de Turkse als de Nederlandse media eerder voor. Moeder had het kind helemaal niet verwaarloosd. Toen het kind 5 maanden was. is hij gevallen uit zijn maxi-cosi (soort van babyhekje). De moeder ging meteen met het kind naar het ziekenhuis, en dat had zij niet moeten doen.

    Haar kind is daar van haar afgepakt. De ziekenhuismedewerkers belden stiekem jeugdzorg, omdat ze niet echt geloofden dat het kind gevallen was. Korte tijd later werden de kinderen meegenomen. Achteraf werden alle beschuldigingen ingetrokken. Ook de uitslag van radiologisch onderzoek van het Nederlands Forensisch Instituut toonde aan dat er geen sprake was van mishandeling/verwaarlozing.

    Helaas is Jeugdzorg een organisatie die zich schuldig maakt aan chantage, willekeur, vriendendiensten en wangedrag ten koste van kinderen. De familiebewaker van jeugdzorg zei tegen het lesbische stel: “Vertel niet aan hun dat wij vrienden zijn”. Dit wordt ook bevestigd door Sylvia Keijzer, een oud-medewerker.

    De broer van Yunus, Arif, heeft toen hij gesepareerd was van zijn biologische familie, gezien dat één van de lesbische ouders bij Jeugdzorg werkt.
    Een handje klap actie tussen een gedrocht van een gezinsvoogd en het lesbische stel dat zo graag een kind wilde.

    • Beste meneer,

      Ik ken de ins en outs van de zaak niet. Daar is t mij ook niet om te doen. Laat ik vooropstellen dat ik weet dat het regelmatig misgaat bij plaatsingen maar mijn grief is van andere aard.

      Ik vind het niet de taak van een premier van een ander land zich te bemoeien met het jeugdbeschermingsbeleid van Nederland. Als Turken in Nederland van mening zijn dat ze niet gehoord worden als aspirant ouders voor pleegzorg of als pleegzorg dan moet zich zich verenigen om daar iets aan te doen Dat is hun democratisch recht en moet je dat zeker doen.

      Zo gaat dat ook bij andere ouders die zich benadeeld voelen door pleegzorg.

      Echter de voorstellen van Erdogan om Turkse kinderen door Turkse gezinnen te laten opgroeien vind ik zeer beperkt en niet van realiteit getuigen.

      Er zijn weinig gezinnen, wat doe je met Koerdische kinderen? Wat doe je met Turkse kinderen die graag in hun eigen omgeving blijven zodat ze naar hun eigen school kunnen en er alleen Nederlandse pleegouders in die buurt wonen?

      Is Turk zijn het criterium of moslim zijn? Mogen Moslims wel bij seculiere Turken wonen?

      Kortom zoals ik al schreef er is geen blauwdruk, wel maatwerk.

      De discussie er over vind ik wel goed.
      Laten we die vooral voeren.

      • Turk

        Beste Anneke,
        Na het lezen van uw reactie zie ik waar de onenigheid is ontstaan. Laat ik beginnen te zeggen dat premier Erdogan tot nu toe op geen enkele manier betrokken is geweest bij de kwestie. Hij heeft tot nu toe niets gezegd. Hij heeft ook geen opdracht gegeven om iets te regelen. Wie heeft dan wel wat gezegd? In Turkije bestaat er een parlementaire onderzoekscommissie voor de mensenrechten. Deze commissie opereert onafhankelijk van de premier en de regering. Iedereen die zich benadeelt voelt kan een beroep doen op deze commissie. Deze commissie is verplicht elke verzoek te behandelen. Na verschillende klachten (o.a. van de moeder van Yunus) heeft deze commissie onderzoek gedaan en geconstateerd dat Jeugdzorg gezinnen kapot maakt op ongegronde klachten. Heel vaak is er geen sprake van mishandeling/verwaarlozing (zie mijn berichten hierboven). Geeft dat dan Turkije het recht zich in te mengen in zaken zoals de Nederlandse jeugdzorg? Ik krijg altijd de slappe lach van deze vraag. Nederland bemoeit zich veel vaker met Turkije, dan andersom. Alleen dat is u ontgaan omdat u geen Turkse kranten kunt lezen en omdat Nederlandse kranten bijna nooit over deze Nederlandse bemoeienissen grootschalig schrijft. De Nederlandse regering zou in top 5 van de lijst meest bemoeizuchtige regeringen staan, mocht een dergelijk lijstje bestaan. Ik wel best voorbeelden geven als u daar behoefte om hebt.

        In deze kwestie gingen gedupeerde ouders Turkije om hulp vragen omdat ze in Nederland geen luisterende oor konden vinden. Turkije heeft recht van ingrijpen, want men heeft het vermoeden dat hier overtredingen plaatsvinden van het internationaal verdrag inzake de rechten van het kind, van Turkse burgers! Zie bijvoorbeeld artikel 8.

        Dagblad Trouw is vaak inhoudelijk incorrect en dit soort feiten zie ik ze niet gauw schrijven. Kort samengevat: Het is een misverstand om te denken dat wij tegen lesbische ouders zijn. Wij zijn tegen het feit dat Jeugdzorg onterecht kinderen afpakt. Wij willen ook niet dat Turkse kinderen Turkse pleegouders krijgen. Wij willen dat kinderen pleegouders krijgen die zoveel mogelijk de steun krijgen van de biologische ouders. Als de biologische ouders een lesbisch stel goedkeuren, vinden we dat geen probleem. Mocht er geen genoeg pleegouders zijn die passen bij de voorkeuren van de biologische ouders, dan moeten de biologische ouders een aantal keuzes voorgelegd krijgen, waaruit de ouders kunnen de best passende pleegouders eruit kan kiezen.

        Met vriendelijke groeten,

      • Dank voor deze opheldering. Het is inderdaad een handicap de taal niet te spreken. Ik heb een fragment gezien waarin de voorzitter van de onderzoekscommissie uitleg gaf over het onderzoek en de premier noemde.

        Een kanttekening: ik ben het niet met u eens waar het om de biologische ouders gaat. De keus voor t gezin is niet aan de ouders maar moet in t belang zijn van t kind.
        Dat t belang van t kind ook een goede band met biologische ouders is, kan betekenen dat een gezin ook niet te afwijkend is van het biologische gezin zodat er geen loyaliteitsconflict ontstaat voor t kind.

        Vriendelijke groet.

    • Goede reactie. Hoe mooi Annekes verhaal ook geschreven is en hoe groot de steun ook is, het is vreselijk eenzijdig. Anneke, nu kan ik totaal niet oordelen hoe jij bent met alleen de informatie uit dit verhaal, maar je komt over als een goed mens. Echter is het gevaarlijk dit soort verhalen op te schrijven zonder enige nuance erin verwerkt. Dat is jammer.

      • Beste Sjoerd,

        Mooi dat ik nog t voordeel van de twijfel krijg over mijn vermeende goedheid. Welk deel vond je eenzijdig? Over Erdogan? Als Nederlandse, Belgische en Duitse kranten melding maken van zijn bemoeienis met de plaatsing pleeggezinnen in die landen, is dat mijn uitgangspunt.

        Dat was de aanleiding voor het onderduiken. Daar heb ik op gereageerd. Ik heb onderduiken en afkeer van homoseksualiteit verbonden met zijn uitspraak van Erdogan die woensdag over zionisme.

        Dat het verhaal van Yunus voor Yunus na het onderduiken nog niet is afgelopen is afschuwelijk voor alle betrokkenen rond Yunus.

        Dat pleegzorg weer in opspraak raakt is diep triest..

  12. Beste Anneke,

    Heb je inmiddels de handelswijze van bureau Jeugdzorg gelezen. Verdient geen schoonheidsprijs en dan druk ik me mild uit.
    Beetje arrogant wij betweters?

    Van venrooij

  13. Yvon Prinsen

    Beste Anneke,

    Wellicht is het gepast om een stuk te schrijven over de afschuwelijke praktijken binnen de Jeugdzorg. Helaas denken nog steeds veel mensen dat als Jeugdzorg een kind wegneemt, dat met goede redenen doet. U zou veel wanhopige gezinnen kunnen helpen, die nu met pijn en verdriet door het leven gaan. U kunt hen een stem geven.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s